Over

“ Un autoportrait devant le miroir d’hotel “.
(2020 / ink / 20×20 cm).

Il’appelle Le Coeur d’Or,
ou C’est un coeur sombre?
Ou Est la verite?
Dans les yeux, le regard, ou seulement une ombre vague qui a passé accidentellement dans cet miroir?

Minh stond graag in zijn keuken. Iedereen die op bezoek was kreeg zijn kookkunsten voorgeschoteld.

Als natuurmens was hij trots op zijn/hun volkstuin en was tevens voor hem een enorme inspiratiebron.

Minh had geen vaste plek om te werken. Het hele huis en tuin was zijn werkplek.

Minh Tran is geboren op 5 september 1965 in Saigon. Als 15 jarige vlucht hij, samen met enkele familieleden en ruim honderd andere Vietnamezen, uit het door communisten veroverde Zuid-Vietman.

Ze varen in een gammel bootje de Zuid-Chinese Zee op. Het bootje raakt echter stuurloos en drinkwater en voedsel, voor een dag of vijf, raakt snel op. Na 21 dagen wordt het scheepje opgemerkt door de bemanning van de Nederlandse LPG-tanker Anttila Bay. Zij ontfermen zich over de vluchtelingen en brengen ze naar Manilla op de Filipijnen. Daarna gaan ze naar een vluchtelingenkamp op Palawan. Slechts 90 van de 150 opvarenden overleven het drama.

Uiteindelijk komen de Vietnamese vluchtelingen in 1982 naar Nederland. Minh komt terecht in het opvangcentrum in Tuk gemeente Steenwijkerwold. Later verhuist hij naar Zwolle. Daar haalt hij een havo diploma en zijn grote wens om toegelaten te worden op een kunstacademie gaat in vervulling; hij wordt toegelaten op de kunstacademie Constantijn Huygens in Kampen. Hij volgt er de studierichting Illustratie.

Nadat hij in 1995 succesvol afgestudeerd is, gaat Minh in Amsterdam wonen en werken voor enkele bladen en tijdschriften, waaronder Elegance. Hij kan niet volledig van zijn werk bestaan, doet uitzendwerk in de kassen in Aalsmeer en raakt uiteindelijk gedesillusioneerd, geïsoleerd en gedeprimeerd

LPG tanker Antillia Bay

In die periode ontmoet hij gelukkig zijn latere levenspartner Wardi Koops, (rijschoolhouder) uit Kampen. Deze ontfermt zich over hem en haalt hem over naar Kampen terug te keren.

In zijn kunstenaarschap treedt hij een tijd lang niet echt naar buiten en leeft een bescheiden leven waarin hij veel geniet van de natuur o.a. in zijn/hun fantastische volkstuin, want naast kunstenaar was Minh een hartstochtelijk natuurmens en een voortreffelijk kok.

Zijn volkstuin was in alle opzichten een grote bron van vreugde en inspiratie. Het verleden; de onderdrukking van de communisten, de vlucht, het vluchtelingenleven en het vreemdeling zijn in Nederland hadden een zware tol geëist op zijn creatieve en naar vrijheid verlangende geest.

Als er in 2017 bij Minh kanker wordt geconstateerd en daarmee ook de eindigheid van zijn leven in zicht komt, vlamt zijn creativiteit wonderbaarlijk op en schenkt hem extra levenskracht om nog drie jaar lang met ongekende vrijheid en gedrevenheid prachtig werk te maken waarin zowel zijn liefde voor de natuur als ook herinneringen uit zijn jeugd zichtbaar is.

Het werk van Minh Tran kenmerkt zich door een fijnzinnige teken- en schildertechniek, In zijn studietijd op de academie experimenteert hij er lustig op los met materialen en gereedschappen. De illustraties die hij heeft gemaakt zijn juweeltjes van “schilderijen” op klein formaat. Hij maakte vaak gebruik van een sjabloneertechniek. De vormwereld van Minh Tran is heel persoonlijk, lyrisch en fantasievol. Zijn werk doet soms denken aan dat van de joodse schilder Marc Chagall.

Veel van de getoonde tekeningen en schilderingen zijn te koop. Minh Tran wilde dat de helft van ieder aankoopbedrag wordt gedoneerd aan Koningin Wilhelmina Fonds. Met uw aankoop steunt u het onderzoek naar de bestrijding van kanker.

De familie van Minh in Vietnam. Vader, moeder, zijn stiefbroers en neefje.

%d bloggers liken dit: